Kongsberg góry, rzeka i ...

Dziś wybrałam się na spacer do Skansenu w Kongsbergu. Znów zachwyciły mnie góry. Dziś widoczne w słońcu i te bliskie, i te dalekie prezentowały się majestatycznie i tajemniczo. Góry na południu - dalekie, widoczne w perspektywie rzeki wydają się wysokie i strome. 

Te na zachodzie znacznie bliższe trochę już znam, bo wiosną chodziłam po ich zboczach. Teraz w jesiennej szacie są barwne i piękne.

Te na północy odległe i zamglone zdają się obiecywać jakąś przygodę. Ich grzbiety porośnięte lasem kuszą nieznanymi ścieżkami.

Na wschodzie gór jest mniej i są zdecydowanie niższe. W większej części ich zbocza zabudowane są licznymi domkami, ale i pomiędzy nimi można znaleźć lesiste stoki.

Rzeka miejscami spieniona aż paruje w ciepłym, jesiennym  powietrzu, a miejscami spokojna odbija w swej toni jesienne drzewa, góry i chmury.

W Skansenie (opisanym w jednym z postów majowych) przykuły moją uwagę dwa dworki o wspartych na kolumnach gankach, piękna brzoza z drogowskazem sprzed lat i kot o nieczęsto spotykanym umaszczeniu.

Przy moście wiszącym zachwyciłam się brzozą, sądząc po obwodzie pnia dość starą, ale jeszcze wysmukła i piękną.

Kongsberg c.d.

Lubię spacerować po Kongsbergu. Miasto ze wszystkich stron otoczone górami, położone nad rzeką, w większości zabudowane niskimi drewnianymi domkami, często z wieloma ozdobnymi elementami stwarza bardzo przyjemne wrażenie. Nowe centrum z deptakiem jest bardziej współczesne, ale stare centrum położone na zachodnim brzegu Lagen stwarza wrażenie jakby przeniesionego z XIX w. . Niewiele jest tu nowoczesnych budowli, a domki nawet te nowe mają swoisty starodawny charakter.

Miasto ozdobione jest wieloma rzeźbami - nie zawsze trafionymi. Oprócz pomników upamiętniających coś lub kogoś, wiele jest tu rzeźb mających po prostu zdobić miejsca, w których się znajdują, jak chociażby te na moście na Lagen.

Poniżej mostu na skałach nad samą rzeką stoi wędkarz - w zależności od stanu wody stoi on na samym brzegu lub w pewnej odległości od niego.

Skwer na lewym brzegu rzeki ozdobiony jest kilkoma figurami, z których najbardziej podobają mi się pędzące konie.

Nad rzeką także ale przy ścieżce spacerowej stoi jeden z kilku koszmarków, które tu zaobserwowałam - betonowy byk.

Koszmarków jest tu więcej i zawsze, gdy na nie patrzę zastanawiam się kto i po co je postawił. Na pewno nie zdobią miejsc, w których stoją.

Tuż obok tego ostatniego jest także uroczy zakątek z niewielkim budyneczkiem (stylowym) w głębi.

Nad rzeką można spotkać mnóstwo kaczek i gołębi, które na widok ludzi biegną, co sił w małych kaczych nóżkach na ich spotkanie. Często towarzyszą im gołębie.

Także wróble są tu wyjątkowo mało płochliwe i można do nich podejść na odległość około metra.

W pobliżu centrum nad rzeką można spotkać taki obrazek.

Widocznie nawet bobry mają się tu dobrze i muszą gdzieś mieszkać na spokojnych wodach Lagen powyżej bystrzy. Może gdzieś pośród tych wysepek.

Ble, ble, ble ... góry

Zawsze wydawało mi się, że najbardziej kręci mnie morze ze swym niczym nie skażonym, rozległym horyzontem i nagle na starość odkrywam, że jeszcze bardziej kręcą mnie góry. Gdy wędrując po Kongsbergu patrzę na otaczające go wzniesienia, chciałabym sprawdzić, co jest za każdym z nich. Wejść na szczyt, rozejrzeć się dookoła i znów zejść w dolinę by poznać, co jest za następnym wzgórzem. Chyba ta tajemnica, co jest za następnym zakrętem, wyzwala we mnie fascynację. W górach jest wszystko - tajemniczość, piękno, majestat, groza ... . Tu w Kongsbergu nawet z centrum miasta można zobaczyć wszystkie oblicza gór, w zależności od oświetlenia. 

Zdecydowanie dominują one nad miastem otaczając je ze wszystkich stron. Porośnięte lasem, z wystającymi miejscami urwiskami skalnymi stanowią barierę dla oczu zamykającą horyzont. 

Nieskalny niczym horyzont na morzu budzi tęsknotę za czymś, co jest tam dalej. Zamknięty górami horyzont w górach pobudza ciekawość i wyobraźnię. Za tamtą górą może być przecież jeszcze wyższa góra, a może następna dolina przecięta głębokim fiordem o stromych, poszarpanych brzegach lub jezioro, w którym odbijają swe oblicza góry. Ze szczytu urwiska można przecież zobaczyć rozległy widok na dolinę i przecinającą ją rzekę.

Urozmaiceniem górskiego krajobrazu jest woda - rzeka, jezioro, staw, strumyk ... .Górskie rzeki najczęściej są rwące i burzliwe, nawet przy niskim stanie wód odsłaniającym kamieniste dno. Spienione bystrza i miejsca ze spokojną wodą stwarzają różnorodne odczucia i zawsze są odmienne w zależności od pory dnia i roku. Jeziora w górach są jak lustra odbijające nie tylko niebo, ale i otaczające wzgórza. Strumienie górskie są szemrzące i bystre, urozmaicają wędrówkę nie tylko swoim wdzięcznym widokiem, ale i przypominającym szept szmerem.

Piękno i majestat gór po prostu mnie urzekły.

Kongsberg jesienią

Znów jestem w Kongsbergu. Lubię to trochę senne, położone wśród gór miasto. Na razie pogoda sprzyja spacerom, więc trochę chodzę i oczywiście fotografuję to wszystko, co przykuwa moją uwagę. W barwach jesieni miasto prezentuje się pięknie i bogato. Złoto, brązy i czerwienie dodają uroku wielu zakątkom.

Góry majestatycznie stojące nad miastem zasnuwają pasma mgły. Na niech też już w pełni prezentują się barwy jesieni. Zielone pozostają tylko świerki. 

Niski stan wody w Lagen odsłonił wystające kamienie. Te, które nie były zalane latem pokryły rude porosty i krzewinki. Nawet rzeka szykuje się już do zimy.

A domy jak zwykle zachwycają tu swoim kształtem i sposobem zagospodarowania.